Justin Zeit, 1972.

Autodidactisch. Sinds ik mij kan herinneren heb ik iets met kleuren. Hoe meer kleur hoe vrolijker. Alles wat ik als kind maakte was explosief. Het schreeuwde en was aanwezig. Ik gebruik veel zwart om de kleuren te scheiden of nog meer te scharkeren. Mijn werken hebben vaak ook iets technisch en iets met de mooie lijnen die accentueren. Lijnen die de vorm van het ontwerp maken, de flow. Als de nerf van een blad. Zij dragen het onderwerp. Zo ben ik als tiener begonnen met graffiti.

Ik raakte bekend met werken van Roy Lichtenstein en M.C. Escher. Die combinatie inspireerde mij verder richting de pop art van Andy Warhol en Keith Haring. De creativiteit valt stil. Grote zielloze scharkerende gekleurde technische vlakken zonder essentie.

Een heftige periode in mijn leven doet mijn creativiteit en inspiratie opnieuw ontluiken. Met vrouwen heb ik een soort haat-liefde verhouding. Ik weet niet beter dan dat mijn interesse in vrouwen voortkomt uit het willen begrijpen waarom ik niet met ze om kon gaan en de schuld bij hen legde. Mijn hele leven was ik al boos op ze en, op 1 uitzondering na, nooit iets creatiefs mee gedaan.

Een vrouw op een vliegveld dwingt mij mentaal te genezen van de ontmoeting. Ik schilder haar. Een portret van haar gezicht. Sindsdien schilderd ik een portret van elke vrouw op het vliegveld met mij. De schoonheid van de optekening geeft mij het gevoel niet boos te mogen zijn. De portretten hebben een identiteit en een heftig verhaal.

Ik schrijf een blog over een boek dat ik schrijf over de heftige en ervaringen met vrouwen. Wanneer het werk werkelijk begrepen wil worden dan is de blog (en het boek) een aanrader.

Chaos kent wellicht een onbekend verband, maar wel een bekend verloop. Chaos blijft chaos om een reden. Dan kan het al geen chaos meer zijn. Alles komt samen in hoge naaldhakken. Alles tussen de 10 en 12 cm. De prachtige lijn die de schoonheid en gracieusheid van de vrouw benadrukt, het machtige wezen dat zij is. In dezelfde adem benadrukt het ook het lijden. De prijs voor het staan. Die kant is zoveel meer essentieel interessanter. Het lijden roept zoveel vragen op. Hoe prachtig vrouwen ook zijn, tegelijkertijd geniet ik van de prijs van het lijden.

Om dat ik het boek schrijf en mijn werk onlosmakelijk verweven is met die episode van mijn leven wil ik graag mijn werk meer delen. De collectie high heels 18/19 bestaat uit 15 ontwerpen. Elk ontwerp heeft zijn eigen identiteit en verhaal.

Mail me voor vragen of volg mijn blog!

Justin